fragment memorandum biografa Władysława Grabskiego, prof. Mariana M. Drozdowskiego. Zainicjowało ono starania o uchwalenie Roku 2004 jako Roku Władysława Grabskiego przez Sejm RP.

(...) Grabski uczył Rodaków odzwyczajonych od respektowania racji państwowych, w tym od respektowania wymogów gospodarki rynkowo-pieniężnej, dyscypliny finansowej, oszczędności i przedsiębiorczości.

Walcząc o równowagę budżetową nie zapomniał o najbiedniejszych. Starał się kosztami reform obarczyć tych, którzy wzbogacili się na inflacji (podatek majątkowy). Chronił interesy szerokich rzesz konsumentów poprzez państwową interwencję na rynku żywnościowym.

Z myślą o włościanach, przygotował w 1925 r. nową ustawę o reformie rolnej, z myślą zaś o pracownikach najemnych przeforsował ustawę o ochronie pracy kobiet i młodocianych a także ustawę o ubezpieczeniu od bezrobocia. Przyszłość polskiego rolnictwa widział Grabski w silnym, nowoczesnym gospodarstwie farmerskim, gotowym sprostać konkurencji zachodnio-europejskich gospodarstw rolnych.

Polska arystokracja nazywała go ''Czerwonym Hrabią'', odrzucając jego plany reform rolnych i jego troskę o stan edukacji polskich rolników. Grabski stworzył podstawy nowoczesnej edukacji polskich rolników, troszcząc się o poziom śrendich szkół rolniczych i szkół wyższych, na czele z Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, której był profesorem, rektorem, przez dwie kadencje, i założycielem jej Instytutu Socjologii Wsi.

Grabski był najwybitniejszym znawcą problematyki rolnej w dziejach polskiej humanistyki XIX i XX wieku. Studiowanie jego dorobku w tej dziedzinie ułatwi polskiemu rolnictwu wykorzystać doświadczenia rolnictwa zachodnio-europejskiego.

Grabski szukając skutecznych metod opanowania kłopotów gospodarczych, wynikłych z wojny celnej polsko-niemieckiej, zapoczątkował przez powołanie Konsorcjum Polsko-Francuskiego, budowę Gdyni i magistrali węglowej Śląsk-Gdynia. Zapisał się z tego powodu we wdzięcznej pamięci mieszkańców Śląska i Pomorza.

Drugi gabinet Grabskiego w 1925 roku doprowadził do zawarcia konkordatu ze Stolicą Apostolską, do stabilizacji administracji kościelnej na ziemiach polskich, co wzmacniało państwo polskie na kresach zachodnich i wschodnich. Premier Grabski, przez wprowadzenie szkół dwujęzycznych na Kresach i parlamentarne porozumienie polsko-żydowskie, zapoczątkował w oparciu o obowiązującą Konstytucję Marcową i Traktat o Ochronie Mniejszości Narodowych, trudny proces wiązania tych mniejszości z racjami państwa polskiego. (...)